wat is intervisie
Het verschil met een regulier werkoverleg of een jurisisprudentieoverleg is dat het bij intervisie niet om de juridisch inhoud gaat. Het primaire doel van intervisie is om van elkaar te leren. Uiteindelijk gaat het erom dat de advocaaten inzichten verkrijgen en zich verder ontwikkelen.
De rol van de intervisie begeleider is vooral sturend en bewakend in het proces. De deelnemers staan zelf centraal in het vinden van oplossingsrichtingen. De systematische methode en het doel gericht op leren maakt intervisie fundamenteel anders dan bijvoorbeeld een vergadering of werkoverleg.
Afhankelijk van de gekozen methode reiken de deelnemers oplossingen aan of stellen vragen aan de inbrenger. Uiteindelijk moet het leiden tot meer inzicht in het vraagstuk.
Het doel van intervisie is daarbij om grip te krijgen op de eigen rol, inzicht in het eigen gedrag en de manier van werken. Het verruimen van het gezichtsveld.
Dat klinkt allemaal heel theoretisch maar dat valt in de praktijk reuze mee. Je kan het namelijk ook samenvatten als “Klankboarden met collega’s over de dillema’s die wij in ons vak tegenkomen”. Uiteraard is dat wel een hele korte samenvatting, maar het dekt wel redelijk de lading. Tijdens een gemiddelde intervisie worden er twee of drie vraagstukken besprokken. Het vraagstuk, de intervisievraag van een deelnemer, wordt in de groep besproken.
Door advocaten wordt intervisie vooraf soms als zweverig betiteld. Een moetje dat altijd ongelegen komt tijdens een drukke dag. Ten onrechte wat ons betreft. Aan intervisie is niets zweverigs en de onderwerpen zijn hard core advocatuur.
De NOVA heeft ervoor gekozen om intervisie, althans een vorm daarvan, verplicht te stellen. Iemand die van het begin van het proces daarbij betrokken was, vertelde mij dat het de Orde vooral te doen was om de advocaten uit hun eigen omgeving vandaan te trekken. De achterliggende gedachte was dat iedere advocaat wel eens behoefte heeft om met de collega’s te brainstormen of bepaalde isssue’s te bespreken maar dat daar soms de structuur niet voor aanwezig is of soms simpelweg de tijd ontbreekt.
Qua samenstelling van de groep is er weinig geregeld. De regels van de orde schrijven voor dat een groep uit minimaal 3 advocaten moet bestaan en maximaal 10 advocaten. Bij het intervisiecentrum geven wij er de voorkeur aan om de groep te beperken tot maximaal 8 personen.
Tijdens de bespreking worden dilemma’s besproken. Dit kan van alles zijn. Het doel van intervisie is niet dat er tijdens de intervisie uitgebreid over de juridische inhoud van een dossier wordt gesproken. Wel kan het gaan over de processtrategie, de te kiezen koers, de verhouding tot de cliënt, etc etc.
Door de erkenning van de NOVA zijn onze gespreksleiders gebonden aan een geheimhoudingsplicht.
Onze gespreksleiders beheersen verschillende intervisiemethodes maar realiseren zich dat de methode ondergeschikt moet zijn aan het resultaat. Het resultaat moet een nuttige bijeenkomst zijn, waarbij de deelnemers nieuwe inzichten verkrijgen en zich verbeteren. Een veel gebruikte intervisiemethode is de zogenaamde incidentmethode en loopt grofweg volgens de volgende stappen
Stap 1. Voorbereiding. Voorafgaande aan de bijeenkomst bellen onze gespreksleiders vaak kort met de deelnemers. In deze telefoongesprekken worden eventuele vragen geinventariseerd.
Stap 2. In de groep wordt besloten welke vragen er behandeld zullen worden. Vanwege de tijd is dit vaak beperkt tot drie casusposities.
Stap 3. De advocaat wiens casus wordt besproken, schetst in eigen bewoordingen “de casus”, zonder te vertellen hoe de situatie is afgelopen.
Stap 4. De deelnemers stellen verhelderende vragen en bespreken aansluitend de casus. De casusinbrenger doet niet mee aan de bespreking. Alle deelnemers vertellen kort en bondig wat zij zouden doen
Stap 5. De casusinbrenger reflecteert en vertelt wat hij zelf heeft gedaan en wellicht nu anders zou hebben gedaan of gaat doen.